Loading

Saint Hubert

 

SAINT HUBERT

Op drie November begint in Saint Hubert La Grand Chasse.  Saint Hubert, midden in de Ardennen,  is een plaatsje van niks, maar het heeft wel een onwaarschijnlijk mooie en indrukwekkende basiliek, beslist de mooiste in de Ardennen.

PB030090_l

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naamdag

Drie November is ook de naamdag van Hubertus. Op die dag zijn ook  dieren in de kerk van harte welkom. Je ziet er tientallen mensen met honden en jachtvogels tijdens de hoogmis en ook de jachthoornblazers die de oergeluiden van hun instrumenten door de hoge basiliek laten schallen, maken van Saint Hubert een fraai feest.

PB030235_l

PB030227_l

Een mooie markt, blazers, vendelzwaaiers, ruiters en valkeniers
maakten na afloop van de mis het feest kompleet. De restaurants bieden natuurlijk wildmenu’s aan, maar op de markt staan ook lange rijen
voor de stands met warme wildworsten en wafels.

Ik ben er best trots op dat mijn ouders me naar Saint Hubert (656) hebben genoemd. Maar ik ben er niet zeker van of ze daarbij bewust gedacht hebben aan die hartstochtelijke ruige jager die samen met Pepijn van Herstal  genoot van heftige jachtpartijen inde donkere en diepe Ardeense wouden. Ik kreeg die naam meer omdat er een“ome Bèr” was die nodig peetoom moest worden en die me bij de eerste communie afscheepte met een zilveren gulden. Ik voelde me toen zwaar beledigd door die nonchalant gegeven fooi.
PB030117
Iedereen weet dat Saint Hubert een bekwaam en gepassioneerd jager was.  Hij dankt zijn roem dan ook veel meer aan het flamboyante leven dat hij voor zijn bekering leidde, dan aan de  “wonderen” die daarna aan hem toegeschreven werden. Toch geloof ik er niks van dat zo’n hartstochtelijke jager ineens een vroom manneke kan worden,  ook al loopt hij tegen een hert aan met een lichtend kruis tussen zijn gewei. De snelle kerkelijke carrière die hij maakte is daar te briljant voor.

Als je Hubert heet moet je die dag  in Saint Hubert zijn. Het is ook een geweldig
inspirerende plek voor de wildkeuken.We logeerden de dag van te voren al in Sept Fontaines in de buurt van Saint Hubert.
Heel romantisch. 16e eeuws gebouw met een restaurant in een prachtige
voormalige stal.  ’s nachts sliepen we er met de ramen open. Het was er spectaculair stil. Alleen het lichte kabbelen van een van de zeven fonteinen was te horen.
IMG_3409_l
We waren de derde al vroeg in de kerk om al die hondjes, kleine, grote, levendige, en ook indrukwekkende jachthonden en op de vuist gedragen valken te zien binnen stromen. Al die dieren werden ook met aandacht gezegend,

PB030148_l

Een afgrijselijke ontdekking

En terwijl we rondkeken deden we een afgrijselijke ontdekking. Ineens zagen we die twee mannen die met een grote tang de borst van een vrouw afknipten. Vind je het gek dat we gelijk aan IS moesten denken?  Het is de Heilige Agatha, een mooie meid uit 256 die niet het liefje wilde worden van de regerende keizer.

PB030100_lPB030099_l
Hubertus was ooit in deze basiliek begraven. Zijn stoffelijk overschot is zoekgeraakt tijdens een van de vele oorlogen in dit gebied. Er rest alleen een Heilige Stola van Hubertus. Deze is authentieker dan de lijkwade van Turijn verzekerde een dienstdoende priester me. ’n fractie van die lijkwade is verwerkt in een ronde reliek- houder waarmee de priester mensen zegende door het reliek gedurende een gebed op het voorhoofd te drukken
_B030144_lTranen

Ik heb me ook laten zegenen en geloof me,  het was een bijzondere  ervaring. De jonge priester vroeg mijn naam, feliciteerde me met mijn naamfeest en sprak daarna heel geconcentreerd en met echte toewijding een prachtige gebed uit. Deze korte, eerlijk gemeende zegening ontroerde me diep. Ik voelde tranen in mijn ogen opkomen. Ik heb dat ook wel als ik hele mooie muziek hoor of aangrijpende momenten in een film zie. Die tranen komen alleen maar als er echt iets bijzonders aan de hand is,  zoals tijdens deze zegening in Saint Hubert.

IMG_3452_l

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En daar hoort wild bij.

Al die emoties moeten letterlijk weg gegeten worden, liefst op een mooie plek, diep in de Ardeense wouden rond Saint Hubert. Op tafel kwam een flink stuk wild paté, Civet de Marcassin, en een zalige donkere Rochefort van het klooster uit de buurt.

IMG_3461_l

PB030246_l

Zie ook: //www.st-hubertus.nl/index.php?pagina=patroonheilige